Przedmiotem wynalazku jest sposób sprawdzania polozenia kól suwnicy wzgledem plaszczyzny po¬ ziomej.Jednym z warunków prawidlowej pracy suwni¬ cy, w szczególnosci mechanizmu jazdy, jest pra¬ widlowe polozenie kól suwnicy wzgledem plasz¬ czyzny poziomej. Punkty lub linie styku czterech kól suwnicy z szynami, zwane dalej punktami podparcia, powinny lezec w jednej plaszczyznie.Ten sam warunek dotyczy suwnic zaopatrzonych w osiem kól, osadzonych parami na wahaczach, z tym, ze za punkty podparcia uwaza sie w tym przypadku osie wahaczy.Duze wymiar^ suwnic oraz odksztalcenia wy¬ stepujace pod obciazeniem od ciezaru wlasnego powoduja, ze sprawdzanie prawidlowosci poloze¬ nia kól suwnicy wzgledem plaszczyzny poziomej nastrecza powazne trudnosci. Przesuniecie A m jednego z punktów podparcia od plaszczyzny wy¬ znaczonej przez trzy pozostale mozna by zmierzyc, stawiajac niewazka suwnice na szynach, których powierzchnie biezne leza w jednej plaszczyznie.A m ujawnilaby sie wówczas jako szczelina po¬ miedzy jednym z kól i szyna, przy trzech pozo¬ stalych kolach znajdujacych sie w styku. Jednak w suwnicach materialnych pod wplywem ciezaru wlasnego i reakcji kól wystepuja przemieszcze¬ nia punktów podparcia i szczelina A m zostaje zamknieta. W skrajnym przypadku, gdy reakcja dzialajaca na jedno z kól staje sie równa zeru, 10 15 20 30 szczelina A m,moze pozostac zamknieta lub otwar¬ ta lecz wykazujac wartosc A' <£ A m.Wedlug dotychczasowego stanu techniki i zgod¬ nie z zaleceniami norm pionowe polozenie kól sprawdza sie na suwnicy podpartej w sposób sta¬ tycznie wyznaczamy to znaczy trójpunktowo, lub po ustawieniu suwnicy, zmontowanej w sposób nie wprowadzajacy naprezen, na wypoziomowa- ynym torze.Pierwszy z wymienionych sposobów pomiaru, mianowicie na suwnicy podpartej w sposób sta¬ tycznie wyznaczalny, daje poprawne wyniki je¬ dynie w przypadku suwnic, których srodek ciez-: kosci lezy w podluznej osi symetrii-mostu. Wiek¬ szosc suwnic, zaopatrzona w niesymetrycznie u- mieszczony mechanizm jazdy, napedzajacy dwa kola, nie spelnia tego warunku. Dokonywane po¬ miary sa wiec nieprawidlowe a blad zalezy od przesuniecia srodka ciezkosci.Drugi sposób daje wyniki obarczone bledem, któ¬ rego wielkosc zalezy od stosunku sztywnosci mo¬ st* suwnicy przy skrecaniu do sztywnosci stano¬ wiska, na którym dokonuje- sie pomiaru.Wynalazek ma na celu opracowanie takiego spo¬ sobu sprawdzania polozenia kól suwnicy, który dawalby wyniki poprawne niezaleznie od polo¬ zenia srodka ciezkosci suwnicy.Wedlug wynalazku cel ten osiaga sie przez do¬ konanie pomiaru na stanowisku wyposazonym w belki podsuwnicowe o równej sztywnosci. Moga 110 359110 359 tb byc dwie identyczne belki dwupodporowe ob¬ ciazone symetrycznie wzgledem podpór lub czte¬ ry jednakowe belki obciazone w punktach równo¬ odleglych od podpór. Przed umieszczeniem suw¬ nicy na stanowisku sprawdza sie czy punkty, w których maja sie znalezc kola badanej suwnicy, leza w jednej plaszczyznie. Nastepnie mierzy sie odleglosc belek od baz pomiarowych tak dobra¬ nych, aby nie ulegaly one przemieszczeniom przy odksztalceniach belek. Po wykonaniu tych czyn¬ nosci ustawia sie. suwnice na belkach tak, aby kola znalazly sie we wczesniej wyznaczonych pun¬ ktach. Nastepnie dokonuje sie powtórnego pomia¬ ru odlegloisci punktów podparcia od baz pomia¬ rowych i- interpretuje sie uzyskane wyniki pomia¬ rów.Sposób wedlug wynalazku umozliwia dokona¬ nie korekty polozenia kola zajmujacego nieprawi¬ dlowe' polozenie.W sposobie wedlug wynalazku przekroje belek podsuwnicowych oraz rozmieszczenie podpór do¬ biera sie tak, aby uzyskac mozliwie duze ugiecia tych ostatnich, bez przekroczenia granicy odksztal¬ cen sprezystych. Zwieksza to dokladnosc przepro¬ wadzonych pomiarów. Aby warunek ten zachowac w odniesieniu do suwnic o róznych wymiarach i ciezarach, stosuje sie przesuwne podpory belek podsuwnicowych, co pozwala na zmiane ich roz¬ pietosci.Wynalazek jest dokladniej opisany na przykla¬ dzie zastosowania w zwiazku z rysunkiem, na któ¬ rym fig. 1 przedstawia schematycznie suwnice z punktami podparcia nie lezacymi w jednej plasz¬ czyznie, fig. 2 a- jeden z wariantów stanowiska pomiarowego, fig. 3 — inny wariant stanowiska pomiarowego, fig. 4 — stanowisko pomiarowe przed obciazeniem go suwnica i fig. 5 — stanowisko pokazane na fig. 4 po obciazeniu go suwnica. Jak pokazano na rysunku fig. 1, kola 1, 2, 3, 4, suw¬ nicy 5 nie leza w jednej plaszczyznie. Kolo 4 jest przesuniete o wielkosc A m wzgledem plaszczyzny wyznaczonej przez kola 1, 2, i 3. Opisywany spo¬ sób sluzy do stwierdzenia tego przesuniecia i zmie¬ rzenia jego wielkosci.Pokazane na fig. 2 stanowisko pomiarowe jest zaopatrzone w dwie identyczne podsuwnicowe bel¬ ki 6 wsparte na podporach 7. Stanowisko jest przewidziane do umieszczenia suwnicy 5 symetry¬ cznie wzgledem podpór 7.Pokazana na fig. 3 rysunku odmiana stanowiska pomiarowego ma cztery jednakowe podisiuwnicowe belki 8 wsparte na podporach 9 i przewidziane do obciazenia w punktach równoodleglych od tych podpór.Przed umieszczeniem suwnicy na stanowisku po¬ miarowym wyznacza sie pod belkami 6 pomiaro¬ we bazy A, B, C, D, usytuowane pionowo pod punktami E, F, G, H wyznaczonymi na powierzchni bieznej szyn, w których to punktach znajduja sie ko¬ la suwnicy. Wspomniane bazy obiera sie tak, aby nie ulegaly przemieszczeniom przy odksztalceniach belek 6. Przy pomocy niwelatora sprawdza sie, 5 ze punkty E, F, G, H leza w jednej plaszczyznie.Nastepnie mierzy sie odleglosci hi, h2, 113, 114 mie¬ dzy bazami pomiarowymi a belkami podsiuwnico- wymi. Po dokonaniu pomiarju na belkach 6 usta¬ wia sie suwnice i mierzy odleglosci h'i, h'2, h'3, h'4, 10 po czym dokonuje sie interpretacji otrzymanych wyników pomiarów.Po obciazeniu stanowiska suwnica odleglosc wy¬ branego punktu podparcia, na przyklad kola 4, od plaszczyzny wyznaczonej przez trzy pozosta- 13 le — powinna pozostac taka sama jak w stano¬ wisku nieobciazonym. Odleglosc w stanowisku nie¬ obciazonym jest okreslona wyrazeniem: u = hi — h2 + h3 — h4 zas w stanowisku obciazonym: 20 u' = h'i — h'2 + h'3 — l/4 Uzyskanie wyniku u' = u oznacza, ze punkty podparcia leza w jednej plaszczyznie. Jesli bazy pomiarowe A, B, C, D leza ponizej belek, jak pokazano w opisywanym przykladzie, wynik u' 25 u oznacza, ze punkt 4 lezy powyzej plaszczyzny wyznaczonej przez punkty l,v 2, 3; u' < u wska¬ zuje, ze punkt 4 lezy ponizej tej plaszczyzny. Wy¬ magane przesuniecie kola wyznacza sie przez pod¬ lozenie pod jedno z kól podkladki o takiej gru- 30 bosci, aby uzyskac u' = u. Grubosc podkladki odpowiada bledowi polozenia kól suwnicy A m rzeczywistemu, jaki bylby zmierzony na suwnicy niewazkiej. 35 Z a s t r z e.z e n i a patentowe 1. Sposób sprawdzania polozenia kól suwnicy wzgledem plaszczyzny poziomej, znamienny tym, 40 ze dokonuje sie go na stanowisku pomiarowym zaopatrzonym w,.podsuwnioowe belki (6, 8) o rów¬ nej sztywnosci, obciazone w punktach (E, F, G, H) równoodleglych od podpór (7, 9), a przed umie¬ szczeniem na stanowisku suwnicy (5) sprawdza sie 45, iz wymienione punkty leza w jednej plaszczyz¬ nie, po czym wyznacza sie wielkosc przemieszczen tych punktów belek Obciazonych kolami suwnicy i dokonuje interpretacji wyników pomiarów.N2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze 50 wielkosc przemieszczen punktów ' (E, F, G, %H) ob¬ ciazonych kolami w stosunku do ich polozenia w stanie nieobciazonym okresla sie w odniesieniu do pomiarowych baz (A, B, C, D) tak dobranych, aby nie ulegaly one przemieszczeniom przy odksztal- 55 ceniaeh belek podsuwnicowych. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, Z3 stosuje sie mozliwie duze ugiecia belek (6, 8) wspartych na przesuwnych podporach (7, 9)< /110 359 2 / Fig.Fig. 2110 359 Fig. 3 y \ ^ F K /- s ^ E ~\ A , "A ¦ rc 4*.—t frg.4110 359 &_--* Fig. 5 PL