PL104573B2 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób formowania impulsów sondujacych w radiolokacji, stosowany zwlaszcza w systemie elektronicznego przeszukiwania przestrzeni.

Stan techniki. Znane sposoby formowania impulsów sondujacych w radiolokacji polegaja na stosowaniu anten, w których polozenie przestrzenne kierunkowej charakterystyki promieniowania jest funkcja czestotliwos¬ ci promieniowanego sygnalu. Przez zmiane czestotliwosci sygnalu sondujacego uzyskuje sie zatem odpowiednie przeszukiwanie przestrzeni wiazka energii elektromagnetycznej, wypromieniowanej przez antene, przy czym zmiana czestotliwosci moze nastepowac od impulsu do impulsu, badz w czasie trwania impulsu sondujacego.

Mozliwe jest takze stosowanie innych sposobów zmiany kierunku promieniowania, na przyklad przez zastosowa¬ nie odpowiednio sterowanych przesuwników fazy, umieszczonych w obwodach poszczególnych elementów pro¬ mieniujacych anteny.

Powyzsze znane sposoby szybkiego przeszukiwania przestrzeni w radiolokacji maja jednak te zasadnicza Wade, ze przy szybkim przeszukiwaniu przestrzeni w zakresie duzych katów elewacji wystepuje dosc znaczne marnowanie energii elektromagnetycznej wydzielanej przez nadajnik do anteny. Wynika to stad, ze wykrywanie obiektów niezbyt odleglych a poruszajacych sie na duzych wysokosciach przeprowadza sie przy uzyciu impul¬ sów sondujacych o takiej samej maksymalnej energii w impulsie, jak dla przypadku wykrywania obiektów bardzo odleglych poruszajacych sie pod malymi katami elewacji tak, ze dla wykrywania obiektów znajdujacych sie stosunkowo blisko stacji radiolokacyjnej i poruszajacych sie w zakresie duzych katów elewacji impulsy sondujace maja zbedny nadmiar energii w impulsie.

Istota wynalazku. Sposób wedlug niniejszego wynalazku formowania impulsów sondujacych w radiolokacji polega na tym, ze dlugosc impulsu sondujacego lub odpowiedniej jego czesci uzaleznia sie od kata elewacji pod jakim skierowana jest w danej chwili charakterystyka kierunkowa anteny. W szczególnosci w sposobie tym, zmniejsza sie dlugosc impulsu sondujacego lub odpowiedniej jego czesci dla rosnacych katów elewacji, pod którymi kierowana jest wiazka energii elektromagnetycznej, promieniowanej przez antene.

W przypadku stosowania znanego systemu kompresji impulsu ustala sie wedlug niniejszego wynalazku dla przeszukiwania przestrzeni w okreslonym zakresie katów elewacji taka dlugosc impulsu sondujacego lub odpo-2 104573 wiedniej jego czesci, ze jest ta dlugosc równa efektywnej dlugosci impulsu po kompresji dla przeszukiwania przestrzeni w zakresie innych katów elewacji.

Dzieki stosowaniu sposobu wedlug wynalazku uzyskuje sie przy przeszukiwaniu elektronicznym przestrze¬ ni zmniejszenie mocy sredniej nadajnika dla danego zasiegu stacji lub przy danej mocy sredniej nadajnika powiek¬ szenie zasiegu stacji, co wynika ze znanej postaci radarowego równania zasiegu, w którym wystepuje m.in. zaleznosc zasiegu od pierwiastka czwartego stopnia z promieniowanej mocy.

Objasnienie figur rysunku. Wynalazek jest blizej objasniony na przykladzie jego realizacji na rysunku, na którym fig. 1 uwidacznia w ukladzie wspólrzednych prostokatnych wysokosci i zasiegu minimalny i maksymal¬ ny kat elewacji, fig. 2 przedstawia powtarzajacy sie okresowo ciag impulsów o zmniejszajacej sie szerokosci oraz fig. 3 — odpowiednio ciag impulsów szerokich z podzialem kazdego impulsu na czesci skladowe o zmniejszajacej sie szerokoci.

Przyklad wykonania wynalazku. Jak to wynika z fig. 1, na której przedstawiono we wspólrzednych prosto¬ katach wysokosci H i zasiegu R wielkosci zasiegów przy maksymalnych katach elewacji amax oraz przy malych katach elewacji ai, sposób formowania impulsów sondujacych bazowany jest na tym, ze dla zasiegów maksymal¬ nych Rmax» zwykle rzedu kilkuset kilometrów, stosuje sie do wykrywania obiektów, jak pokazano z kolei na fig. 2, impulsy szerokie j\, natomiast w miare zmniejszania sie zasiegu poszczególne szerokosci tych impulsów ^2, t3... 7n zmniejsza sie, przy czym w przypadku, gdy obiekt porusza sie pod maksymalnym katem elewacji amax nadaje sie impulsom sondujacym szerokosci najmniejsze, poniewaz impulsy sondujace pokonywuja wówczas odleglosci niewiele wieksze od maksymalnego pulapu Hmax (zwykle okolo 30 km), na którym porusza sie wykrywany obiekt.

Realizacje przykladowa sposobu wedlug wynalazku osiaga sie w stacji radiolokacyjnej, której czasoster sterujacy praca poszczególnych bloków (a w szczególnosci procesem elektronicznego przeszukiwania przestrzeni) jednoczesnie z sygnalami sterujacymi polozenie wiazki antenowej wysyla do modulatora impulsowego nadajnika odpowiednie sygnaly sterujace, wskutek czego zmienia sie dlugosc promieniowanych impulsów tak, jak to przedstawiono przykladowo na fig. 2.

Na figurze tej pokazano wytwarzane okresowo, co okres Tp, ciagi impulsów, których szerokosci T\, r2, r3... tn zmniejszane sa periodycznie z okresowym uplywem czasu T.

W przypadku natomiast stosowania przeszukiwania w czasie impulsu, sygnaly sterujace z czasosteru, prze¬ laczaja dlugosci skladowych t\, t'2, r'3... tVj impulsów szerokich uwidocznionych na fig. 3, które wytwarzane sa periodycznie i maja okres powtarzania Tp', co jest realizowane, badz przez przelaczanie czestotliwosci genera¬ tora sterujacego przy przeszukiwaniu czestotliwosciowym, badz przez przelaczanie przesuwników fazowych, w przypadku sieci antenowych z przeszukiwaniem fazowym.

Wreszcie w przypadku stosowania metody kompresji impulsu, przeszukiwanie przestrzeni w zakresie du¬ zych katów elewacji od ax do amax przeprowadza sie sposobem wedlug wynalazku impulsami sondujacymi o dlugosci takiej tn, ze ta dlugosc jest równa dlugosci impulsów sondujacych Ti, r2 i t3 po kompresji, stosowa¬ nymi do przeszukiwania przestrzeni w zakresie malych katów elewacji od 0 do ai.

Claims (3)

Zastrzezenia patentowe

1. Sposób formowania impulsów sondujacych w radiolokacji, znamienny tym, ze dlugosc impulsu sondujacego lub odpowiedniej jego czesci uzaleznia sie od kata elewacji pod jakim skierowana jest w danej chwili charakterystyka kierunkowa anteny.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze dla rosnacych katów elewacji dlugosc impulsu sondujacego lub odpowiedniej jego czesci zmniejsza sie.

3. Sposób wedlug zastrz. 1 albo 2, z n a m i e n n y t y m, ze przy przeszukiwaniu przestrzeni w okreslo¬ nych zakresach kata elewacji stosuje sie taka dlugosc impulsu sondujacego lub odpowiedniej jego czesci, ze jest ona równa efektywnej dlugosci impulsu po kompresji, stosowanej do przeszukiwania w innych zakresach kata elewacji.104 573 "max Fig. 1 n 72 T3 a -4U» T -i- T- T. 71 -T J ¦f Tp Fig.2 J rTTL...j—rm. L ti' 1 -u' !«'!w u Tp Fig.3